موضوع:مصاحبه ها
نویسنده:خبرگزاری ها
تاریخ:1398/05/16 03:21:09 ب.ظ



سربازان گمنام یا شومن!

سریال گاندو ظاهراً در ژانر اطلاعاتی ساخته شده است، اما عملاً در ژانر پلیسی و امنیتی کار شده است! سربازان گمنام امام زمان (عج) به گمنامی مشهور هستند و این نیرو‌های انتظامی هستند که ظاهر خود را نشان می‌دهند.


ابوالفضل درخشنده/نویسنده و مدرس ادبیات داستانی : قبل از هر سخنی لازم است که در همین ابتداء عرض کنم که نقد این حقیر به سریال گاندو کاملا تکنیکی است و هیچ ارتباطی با مسائل سیاسی مطرح شده ندارد.

شاید همین سیاست زدگی‌ها باعث شده تا ارزش کار‌های هنری در کشور تنزل یابد و ضعف‌های موجود را با انگ سیاسی، توجیه کنند!

اگر فرمایش تهیه کننده و کارگردان سریال گاندو مبنی بر ساخت قسمت‌های بعدی این سریال نبود، شاید هیچوقت دست به قلم نمی‌شدم؛ اما برای اینکه قلم فیلمنامه نویس صیقلی خورده باشد و اشتباهات پی‌رنگی قسمت اول را نداشته باشد، جسارتاً نکاتی را عرض می‌کنم:

۱) سریال گاندو ظاهراً در ژانر اطلاعاتی ساخته شده است، اما عملاً در ژانر پلیسی و امنیتی کار شده است! سربازان گمنام امام زمان (عج) به گمنامی مشهور هستند و این نیرو‌های انتظامی هستند که ظاهر خود را نشان می‌دهند.

۲) کار اطلاعاتی به عنوان پادزهر است و بیشتر در بستر کشور‌های متخاصم اقدام می‌کند و در صورت شکست در این زمینه وارد فاز امنیتی در داخل کشور می‌شویم. دقیقا همان کاری که در سریال شاهد آن هستیم. در نتیجه با یک فعل امنیتی مواجه می‌شویم و اقدامات اطلاعاتی درج شده در فیلمنامه، تخطی از منطق ساختاری محسوب می‌شود. به عنوان نمونه می‌توان به بخشی از سریال اشاره کرد که عامل «جاسوس» اطلاعات را از کشور خارج می‌کند. در طرح اطلاعاتی اول سعی می‌شود تا عامل را جذب و به صورت «دوبل» مورد بهره برداری قرار دهند. اگر این تدبیر به دلایل اطلاعاتی امکان پذیر نبود، آنگاه سعی می‌کنند در لحظه آخر اطلاعات غلط را جایگزین اطلاعات اصلی نمایند تا فریب اطلاعاتی دشمن شکل بگیرد و...؛ متاسفانه هیچ‌یک از این تدبیر‌ها انجام نمی‌شود و در نهایت یک افتضاح اطلاعاتی در سریال شکل می‌گیرد.

۳) تداخل شرح وظایف و حیطه اختیارات کارشناس پرونده با نیرو‌های تخصصی ضربت و تعقیب و مراقبت از دیگر نقض پی‌رنگ‌های سریال محسوب می‌شود. در بخش‌های پایانی سریال شاهد این اعتراف توسط کارشناس پرونده هستیم که «سطح تماس با سوژه‌ها زیاد شده است»!

۴) تلاش نیرو‌های اطلاعاتی برای هک سیستم هتلی در ترکیه، عملاً در راستای خواست دشمنان است که ایران را به تروریسم سایبری متهم می‌کنند!

۵) در این سریال شاهد هستیم که نیرو‌های ایرانی می‌توانند به دوربین‌های مدار بسته یک کشور دیگر نفوذ کنند، اما نمی‌توانند دوربین مدار بسته یک دفتر هواپیمایی را در داخل کشور در اختیار بگیرند و برای دریافت ساده‌ترین کار که مشخص شدن بلیت پرواز جاسوس سریال است، ما شاهد نفوذ منبع به آن دفتر هواپیمایی هستیم! کاری که می‌شد با استعلام از حراست سازمان هواپیمایی و دسترسی به آمار مسافران به سادگی انجام شود.

۶) نیرو‌های اطلاعاتی ایران در کشور ترکیه درهنگام تبادل کالا، به طرف آمریکایی رکب می‌زنند و عامل سعودی را به دام پلیس ترکیه می‌اندازند! آیا این مبرا کردن عربستان از تجارت غیر قانونی نیست؟! چه لزومی داشت که در این صحنه که نیرو‌های ایرانی قربانی دسیسه‌های دشمنان در موارد مشابه بوده‌اند، اکنون بخواهیم عربستان را تطهیر کنیم؟! و اصولاً چه نیاز اطلاعاتی توسط معامله صوری انجام شده، رفع می‌شود؟!

۷) تجهیز خانه خانمی که فعالیت کارسازی در شبکه جاسوسی ندارد به انواع و اقسام وسایل استراق سمع و دوربین ها، آنجایی نقص پی‌رنگ محسوب می‌شود که این تلاش و امکانات برای شخصیت‌های اصلی و جاسوس انجام نمی‌شود!

۸) برای ورود پنهان به منزل سوژه، هیچوقت شرایط عادی حاکم به منطقه را دستخوش تغییر نمی‌کنند، در حالی که در این سریال ما شاهد قطع برق منطقه و هجوم مردم به بیرون و در نهایت حساس شدن منطقه هستیم.

۹) ایجاد پست ثابت در مقابل منزل شخصیت اصلی جاسوس (مایکل) بدون عادی سازی در روز‌های اول و در نهایت عدم تجهیز منزل سوژه با عنایت به داشتن زمان مناسب از دیگر ایراد‌های وارده به فیلمنامه است و جالبتر اینکه همین کار ساده را که می‌توانستند در ایران انجام دهند، سعی می‌کنند در هتل کشور دیگر به سرانجام برسانند!

۱۰) نحوه دستگیری سوژه اصلی از دیگر شاهکار‌های نقص پی‌رنگ محسوب می‌شود! مگر مقصد سوژه را نمی‌دانستند؟ پس چرا به آن شکل غیر قابل توجیه اجازه تعقیب داده می‌شود تا با هوشیاری سوژه به سادگی ضد تعقیب بخورند و...

۱۱) در قسمت آخر سریال که جاسوس و نمایندگان کشور‌های مختلف، چهره تمامی نیرو‌های اطلاعاتی را شناسایی می‌کند و سربازان گمنام تبدیل به شومن‌هایی می‌شوند که عملا دیگر امکان انجام عملیات‌های مشابه را ندارند، ازعجایب فیلمنامه است.

۱۲)‌ای کاش قبل از ساخت قسمت دوم این سریال با عوامل سریال «آسمان من» که مربوط به امنیت پرواز بود و سازندگان فیلم سینمایی بی نقص «نفوذی» قدری مشورت می‌شد.
لینک خبر:



Share



     
    ارسال نظر پیرامون این مطلب:

  نام و نام خانوادگی:            ایمیل:            آدرس وب سایت یا وبلاگ:   

       متن پیام: